چهارپاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. رِ) (اِمر.) = چاپاره. چارپاره:<BR>۱- زنگهای کوچکی که رقاصان به هنگام رقص در انگشتان کنند و به تناسب ضرب موسیقی آن را به صدا در آورند.<BR>۲- نوعی رقص که در قدیم معمول بوده.<BR>۳- نوعی از گلولهای است که در شکار با تفنگ به کار میرود و معمولاً شکارهای سنگین را با آن میزنند.<br>