چنگال‌تیز

چنگال تیز. [ چ َ ل ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سرپنجه ٔ نیرومند. پنجه ٔ قوی : چرا چون پلنگان بچنگال تیز نینگیزد از خان او رستخیز. فردوسی .

چنگال تیز. [ چ َ ] (ص مرکب ) تیزچنگال . قوی پنجه ٔ. مجهز برای پیکار. آماده برای نبرد : تو شادان دل و مرگ چنگال تیز نشسته چو شیر ژیان پرستیز. فردوسی . درآمد یکی خاد چنگال تیز. خجسته .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی