چندوچون

چند و چون . [ چ َ دُ ] (اِ مرکب، از اتباع ) کم و کیف . ♦ بی چند و چون ؛ بی گفتگو. ♦ گذشته از چند و چون ؛ مافوق کم و کیف : ز هر چیز گنجی به پیش اندرون شمارش گذر کرده از چند و چون . فردوسی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی