چمنگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چمنگاه . [ چ َ م َ ] (اِ مرکب ) مرادف چمنزار و چمنستان . آنجا که چمن روید. مرغزار و سبزه زار : که در پایان این کوه گرانسنگ چمنگاهی است گردش بیشه ٔ تنگ . نظامی . وآن سرو رونده زآن چمنگاه شد روی گرفته سوی خرگاه . نظامی . رجوع به چمن زار و چمنستان شود.