چم گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چم گرفتن . [ چ َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) رونق گرفتن . سروسامان گرفتن . بسامان شدن : چرا همی نچمم تا کند چرا تن من که نیز تانچمم کار من نگیرد چم . رودکی . رجوع به چم شود. در تداول روستائیان خراسان، چم کسی را گرفتن ؛ کنایه است از بدست آوردن دل وی و بمراد دلش کار کردن یا سخن گفتن .