چلیپاپرست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چلیپاپرست . [ چ َ پ َ رَ ] (نف مرکب ) صلیب پرست . خاج پرست . پرستنده ٔ صلیب . کنایه از شخص مسیحی مذهب . عیسوی . نصرانی . ترسا. اهل تثلیث . یکتن از ارباب تثلیث . آن کس که مذهب مسیح دارد. مسیحی : چو بندوی دید آن بزد پشت دست به خوان بر به روی چلیپاپرست . فردوسی . چلیپاپرستان رومی گروه چنانند ازو وز سپاهش ستوه . اسدی . با لا بر آر نفس چلیپاپرست از آنک عیسی تست نفس و صلیب است شکل لا. خاقانی . رجوع به چلیپا و چلیپاپرستی شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی