چلیم

(چَ) [ هند. ] (اِ.) سر قلیان.<br>

(چَ) [ هند. ] (اِ.) سر قلیان.

چلیم . [ چ َ / چ ِ ] (اِ) چیزی که تنباکو در آن گذاشته آتش بر آن نهند. (آنندراج ). مرادف چلم . (از آنندراج ). مأخوذ از هندی چلم و سرغلیان . (ناظم الاطباء). در لهجه ٔ بلوچی قلیان : ما چو طغرا بهواداری مینامئلیم دستیار نی بدبوی چلیم اینجا کیست ؟. باقر کاشی (از آنندراج ). رجوع به چلم شود.