چلالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چلالی . [ چ َ ] (اِخ ) دهی از بخش دهلران شهرستان ایلام که در ٣٣ هزارگزی شمال باختری دهلران و ٣١ هزارگزی شمال راه شوسه ٔ دهلران به نصریان واقع است . کوهستانی و معتدل است و ٣٠ تن سکنه دارد. آبش از چشمه . محصولش غلات، روغن و پشم . شغل اهالی زراعت و گله داری است . ساکنین این آبادی از طایفه ٔ دوستعلی وند میباشند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
چلالی . [ چ َ / چ ِ ] (اِ) سبدی باشد که زنان پنبه ٔ گلوله کرده و ریسمان ریسیده را در آن نهند. (برهان ) (آنندراج ). سبدی که زنان پنبه ٔ گلوله کرده وریسمان ریسیده و جز آن در وی نهند. (ناظم الاطباء).