چشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشین . [ چ ِ] (اِخ ) دهی است از دهستان چهاربلوک بخش سیمینه رود شهرستان همدان که در ٦ هزارگزی جنوب خاوری همدان و ٣هزارگزی تفریجان واقع است . کوهستانی و سردسیر است و٤٤٥ تن سکنه دارد. آبش از چشمه و رودخانه ٔ خاکو. محصولش غلات، حبوبات و لبنیات . شغل اهالی زراعت، صنایع دستی زنان قالیبافی و راهش مالرو است . به این آبادی کشین نیز میگویند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
چشین . [ چ ِ ] (اِخ ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «قریه ای قدیم النسق از قرای ابهررود زنجان و از دهکده های مشهور سره بند میباشد که در میان کوه واقع شده و ٦٨ خانوار رعیت دارد. زراعت آن غله ٔ دیمی و آبی است که از رود دولت آباد و رود عباس آباد مشروب میشود و این آبادی ملک نواب والا رکن الدوله محمدتقی میرزا است ». (از مرآت البلدان ج ٤ ص ٢٤٧).