چشمه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(چَ مِ یا چَ مَ) [ په. ] (اِ.) ۱- جایی از زمین یا کوه که به طور طبیعی آب از آن بیرون آید. ۲- سوراخ ریز. ۳- منبع، اصل. ۴- آب اندک. ۵- چیز اندک. ۶- قسم، نوع. ۷- ممر معاش.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آب‌جای، افراس، سلسبیل، عین، کوثر، ینبوع اصل، مبدا، منبع، منشا سوراخ ریز، منفذ