چشم دل

چشم دل . [ چ َ/ چ ِ م ِ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) دیده ٔ دل . چشم باطن . چشم عقل . چشم خرد. مقابل چشم سر : به چشم دلت دید باید جهان که چشم سر تو نبیند نهان . (منسوب به رودکی ). این نگارستان وین مجلس آراسته را صورت از چشم دل و چشم سر ما نشود. منوچهری . زنده ٔ حق رابچشم دل نگر زانکه چشم سر نبیند جز موات . ناصرخسرو. گفتم که در پدر نگر ای پرهنر پسر گفتا بچشم دل نگرم یا بچشم سر؟ ناصرخسرو. چشم دل باز کن که جان بینی آنچه نادیدنیست آن بینی . هاتف اصفهانی .