چس خور
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(چُ. خُ) (ص.) بخیل، خسیس.<br>
فرهنگ فارسی معین
(چُ. خُ) (ص.) بخیل، خسیس.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چس خور. [ چ ُ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) آدم خیلی بخیل . (فرهنگ نظام ). کنایه از شخص ممسک و بخیل . لئیم . سخت ممسک .خسیس . آنکس که نه خود از آنچه دارد بهره برگیرد و نه دیگران را بهره مند سازد. کسی که با داشتن ثروت در امر معیشت امساک و بخیلی کند. رجوع به چس خوری شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی