چریش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چریش . [ چ ِ ] (اِ) قسمی درخت ازتیره ٔ زیتون تلخ و گونه ٔ دیگری از جنس «ملیا» که در بندرعباس و چاه بهار موجود است و گویا از خارج بایران آورده شده است . (از کتاب جنگل شناسی کریم ساعی ج ١ ص ٢٤٩). درختی بیگانه که از خارج به بندرعباس و چاه بهار آورده و کشته اند.
چریش . [ چ ِ ] (اِ) چرش . سریش . برواق . بروق . بوته ٔ سریش . سیراس خنثی . خنثی . تیقلیش . رجوع به سریش و چرش شود.