چدر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چدر. [ چ َ دَ ] (اِ) چادرو ردا. ◄ سفره و پرده . (ناظم الاطباء).
چدر. [ چ َ ] (اِ) اشتر ماده ٔ چهارساله را گویند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
چدر. [ چ َ دَ ] (اِ) بمعنی چاره و علاج باشد. چاره . (برهان ) (آنندراج ). علاج و تدبیر و چاره . (ناظم الاطباء). گزیر. بُدّ : بدان نهیب که در خیلشان فتاد نهاب بجز ایاب نجستند هیچ چار و چدر. قاآنی . رجوع به چاره شود.