چتلاقوج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چتلاقوج . [ چ َ ] (ترکی، اِ) میوه ٔ درخت بنه و جاملا. چتلاقوچ . (ناظم الاطباء). رجوع به چتلانقوش و بن شود.