واژه جو

چاگل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چاگل . [ گ َ ] (هندی، اِ) لفظ هندی است بمعنی ابریق . (آنندراج ) : مهوشان چگل بفخر کشند چاگل من نیاید از عارم . ظهوری (از آنندراج ). و رجوع به چاکل شود.

معنی چاگل | واژه جو