واژه جو

چاک گشتن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چاک گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) پاره شدن . شکافته شدن . دریده گشتن : سر فور دیدند پر خون و خاک همه تنش گشته بشمشیر چاک . فردوسی . بدیدندش از دور پر خون و خاک سراپای گشته بشمشیر چاک . فردوسی .

معنی چاک گشتن | واژه جو