چاک و چیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاک و چیل . [ ک ُ ] (اِ مرکب، اتباع ) چک و چیل . لب و لوچه . پک و پوز. ◄ آب از چاک و چیلش راه افتادن ؛ در تداول عوام کنایه از سخت خواهان چیزی و شیفته ٔ آن گشتن . تحریک میل و هوس شدن .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاک و چیل . [ ک ُ ] (اِ مرکب، اتباع ) چک و چیل . لب و لوچه . پک و پوز. ◄ آب از چاک و چیلش راه افتادن ؛ در تداول عوام کنایه از سخت خواهان چیزی و شیفته ٔ آن گشتن . تحریک میل و هوس شدن .