واژه جو

چاک خوردن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چاک خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) شکافته شدن . ترکیدن . پاره شدن . دریدن . مجروح شدن . زخم خوردن . بریده شدن و شکافتن عضوی از بدن یا جامه و جز آن : چاکها از دم نسیم خورم تارهای کفیده را مانم . مسیح کاشی (از آنندراج ).

معنی چاک خوردن | واژه جو