چاه گرگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه گرگی . [ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان طیبی سر حدی بخش کهکیلویه ٔ شهرستان بهبهان که در یازده هزارگزی جنوب خاوری قلعه رئیسی واقعشده . کوهستانی، سردسیر و مالاریائی است و صد تن سکنه دارد. آبش از چشمه، محصولش غلات، پشم و لبنیات، شغل اهالی زراعت و حشم داری، صنایع دستی بافتن قالی، قالیچه و پارچه و راهش مالرو است . ساکنین این ده از طایفه ٔ طیبی میباشند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).