چاه کوتاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه کوتاه . (اِخ ) مؤلف مرآت البلدان نویسد «بلوکی است از توابع و مضافات بندر بوشهر که در شش فرسخی شهر و در سمت مشرق آن واقع شده . اراضیش شوره زار و رمل است و هندوانه ٔ دیمی بسیار خوب در اینجا بعمل می آید. طول مضافات بوشهر از مغرب بمشرق بیست فرسخ و عرض آن از هشت تا شش فرسخ است و در این بلوک حاصل عمده اش غله و خرماست و شکار آهو دارد. قصبه ٔ این بلوک را نیز چاه کوتاه نامند» (از مرآت البلدان ج ٤ ص ١٣٤).
چاه کوتاه . (اِخ ) دهی است از بخش برازجان شهرستان بوشهر. این ده مرکز دهستان چاه کوتاه است و در ٣٨ هزارگزی جنوب برازجان و ٧ هزارگزی شوسه ٔ شیراز به بوشهر واقع شده . جلگه، گرمسیر و مالاریائی است و ١٢٢٩ تن سکنه دارد. آبش از چاه، محصولش غلات، خرما و صیفی، شغل اهالی زراعت و راهش فرعی است ودبستان هم دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
چاه کوتاه . (اِخ ) نام یکی از دهستانهای یازده گانه ٔ بوشهر میباشد و محدود است از شمال به دهستان عیسوند، از باختر به دهستان انگالی، از جنوب به دهستان باغک و از خاور به دهستان سمل . این دهستان تقریباً در جنوب خاوری بخش برازجان واقع شده و قراء آن در جلگه ٔ ساحلی خلیج فارس است . هوای آن گرم، مرطوب و مالاریائی است و در حدود ٢٥٠٠ تن سکنه دارد. آب مشروبش از آب چاه تأمین میشود و زراعتش بطور کلی دیمی است . محصولش غلات و جزئی خرما و شغل اهالی زراعت است . این دهستان از شش آبادی تشکیل شده و قراء مهم آن عبارت است از احمدی -دوبیره و تل اشگی . راه شوسه ٔ بوشهر به کازرون و شیراز از وسط این دهستان میگذرد و مرکز این دهستان قریه ٔ چاه کوتاه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).