چاه کنعان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه کنعان . [ هَِ ک َ ] (اِخ ) چاهی در کنعان که یوسف فرزند یعقوب را برادرانش در آن چاه افکندند : تو با این مردم کوته نظر در چاه کنعانی به مصر آ تا پدید آیند یوسف را خریداران . سعدی . ز مصرش بوی پیراهن شنیدی چرا در چاه کنعانش ندیدی . سعدی .