چاه چراغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه چراغ . [ چ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سراب دره بخش چگنی شهرستان خرم آباد که در٥ هزارگزی خاور سراب دره و ٢ هزارگزی شمال راه شوسه ٔ خرم آباد به کوهدشت واقع شده، جلگه، معتدل و مالاریائی است و ٧٢ تن سکنه لر و فارس دارد. آبش از چشمه ها، محصولش غلات، حبوبات و لبنیات، شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان بافتن سیاه چادر است . راهش اتومبیل رو است و ساکنین ده از طایفه بهرامی بوده عموماً چادرنشین اند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).