چاه بیجن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه بیجن . [ هَِ ج َ ] (اِخ ) نام چاهی که افراسیاب بیژن را در آن بند کرده بود. (آنندراج ). چاه ارژنگ . چاه بیژن : این چاه بیجن است مسیحا خموش باش چندان نشین که صبح برآید ز شام تو. مسیح کاشی (از آنندراج ). رجوع به چاه بوقیر و چاه بیژن شود.