چالش کنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چالش کنان . [ ل ِ ک ُ ](نف مرکب، ق مرکب ) رزم کنان . نبردکنان، هماوردجویان .در جنگ مبارزخواهان و رجزخوانی کنان در میدان نبرد جولان کنان و بداشتن زور و نیرو تظاهرکنان : عنان بر شه افکند چالش کنان به صد خاریش بخت نالش کنان . نظامی . درآمد به ناورد چالش کنان بخون مخالف سگالش کنان . نظامی .