چالاک پوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چالاک پوی . (نف مرکب ) پوینده ٔ چست و چالاک . تندرو. سریعالسیر. آنکه بتندی و چالاکی راه درنوردد : چو بادند پنهان و چالاک پوی چو سنگند خاموش و تسبیح گوی . سعدی (بوستان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چالاک پوی . (نف مرکب ) پوینده ٔ چست و چالاک . تندرو. سریعالسیر. آنکه بتندی و چالاکی راه درنوردد : چو بادند پنهان و چالاک پوی چو سنگند خاموش و تسبیح گوی . سعدی (بوستان ).