چاریک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاریک . [ چارْ ی َ ] (اِخ ) ناحیه ای است مابین هرات و بلخ . (مرآت البلدان ج ٤ ص ٦٦).
چاریک . [ چارْ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) چهاریک . یک حصه از چهار حصه هر چیز باشد. (برهان ) (آنندراج ). ربع. یک چهارم . یک قسمت از چهار قسمت هر چیز. یک بخش از چهار بخش هر چیز : سه یک بود تا چاریک بهر شاه قباد آمد و ده یک آورد راه . فردوسی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی