واژه جو

چارکه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چارکه . [ رَ ک َ / ک ِ ] (اِ مرکب ) چهاریک آجر. نصف نیمه ٔ آجر. در اصطلاح بنایان قطعه ٔ شکسته ای از آجر است که تقریباًبرابر چهاریک آجر باشد. شکسته آجر. یک چهارم آجر.

معنی چارکه | واژه جو