چابک نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چابک نشین . [ ب ُ ن ِ ] (نف مرکب ) چالاک . کسی که چابک و سبک نشیند و خیزد. خوش ادا : چنان چابک نشین بود آن دلارام که برجستی برین مقدار ده گام . نظامی (خسرو و شیرین ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چابک نشین . [ ب ُ ن ِ ] (نف مرکب ) چالاک . کسی که چابک و سبک نشیند و خیزد. خوش ادا : چنان چابک نشین بود آن دلارام که برجستی برین مقدار ده گام . نظامی (خسرو و شیرین ).