چابک خیزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چابک خیزی . [ ب ُ ] (حامص مرکب ) تندی . تیزی . عمل اشخاصی که سبک خیزند : دست حفظت بهر چابک خیزی و بربستگی بر میان شعله بربندد نطاق از برگ کاه . عرفی (از بهار عجم ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چابک خیزی . [ ب ُ ] (حامص مرکب ) تندی . تیزی . عمل اشخاصی که سبک خیزند : دست حفظت بهر چابک خیزی و بربستگی بر میان شعله بربندد نطاق از برگ کاه . عرفی (از بهار عجم ).