پیر

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

[ په. ] (ص. اِ.) ۱- سالخورده. ۲- مراد، مرشد. ۳- دانا، خردمند. ؛ ~ ِ کسی در آمدن متحمل رنج فراوان شدن. ؛ ~ ِ کسی را در آوردن کسی را به سختی اذیت کردن.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

جاافتاده، سالخورده، سالدیده، سالمند، کهنسال، مسن، معمر پاتال، فرتوت، ناتوان ابدال، اوتاد، خضر، شیخ، قدیس، قطب، مراد، مرشد

معنی پیر | واژه جو