واژه جو

پیرکفتار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پیر کفتار. [ رِ ک َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) پیری بد.

پیرکفتار. [ ک َ ] (اِمرکب ) کفتار پیر. کفتاری بزادبرآمده : ضبعٌ عرجاء.

معنی پیرکفتار | واژه جو