پی جوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ یا پِ) (ص فا.)<BR>۱- جویندة ردّ پا یا اثر چیزی.<BR>۲- جست و جو کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پَ یا پِ) (ص فا.) ۱- جوینده ردّ پا یا اثر چیزی. ۲- جست و جو کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پی جوی . [ پ َ / پ ِ ] (نف مرکب ) پی جو. اثرجوی . ♦ پی جوی کسی یا چیزی شدن (عوام پی جور گویند) ؛ بجستجوی وی برخاستن ؛ تفتیش حال وی کردن . رجوع به پی جو شدن شود.