واژه جو

پژه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پژه . [ پ َ ژُه ْ ] (نف ) مخفف پژوه است .

پژه . [ پ َ ژَ ] (اِ) گریوه . گردنه . سرکوه . کُتل . عقبه . و رجوع به پَژ شود. ◄ زمین پشته . (برهان قاطع). ◄ آستر جامه و غیره .

معنی پژه | واژه جو