پژمرانیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پژمرانیدن . [پ َ م ُ دَ ] (مص ) پژمراندن . پژمرده کردن . اِذواء. اذبال . اِلواء : همی پژمراند رخ ارغوان کند تیره دیدار روشن روان . فردوسی .