پویاننده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پویاننده . [ ن َ دَ / دِ ] (نف ) آنکه کسی را بپوییدن دارد.براه برنده . دواننده . بپویه دارنده . بپویه برنده .