پوسیدنی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پوسیدنی . [ دَ ] (ص لیاقت ) درخور پوسیدن . که پوسد. که سبکی و تخلخل و تباهی پذیرد. که بچرد. چریدنی (در تداول مردم قزوین ).