پوست کن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوست کن .[ ک َ ] (نف مرکب ) سلاخ . کسی که در کشتارگاه از حیوان پوست کند. آنکه چرم از تن حیوانات کشته باز کند. ◄ (ن مف مرکب ) دانه ٔ مغز از قشر جدا کرده .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوست کن .[ ک َ ] (نف مرکب ) سلاخ . کسی که در کشتارگاه از حیوان پوست کند. آنکه چرم از تن حیوانات کشته باز کند. ◄ (ن مف مرکب ) دانه ٔ مغز از قشر جدا کرده .