پنج گنج

پنج گنج . [ پ َ گ َ ] (اِ مرکب ) کنایه از حواس خمسه است که سامعه و باصره و لامسه و ذائقه و شامه باشد. (برهان قاطع). حواس خمسه، دیدن و شنیدن و بوئیدن و چشیدن و بسودن . ◄ صلوات خمس را گویند که پنج وقت نماز باشد. (برهان قاطع). ◄ (اِخ ) خمسه ٔ نظامی . (غیاث اللغات ). ◄ پنج خزانه از جمله ٔ هشت گنج (؟) پرویز و آن این است : اول گنج بادآورد که آن را شایگان نیز گویند دوم گنج گاو، سوم گنج عروس، چهارم گنج سوخته، پنجم گنج شادآورد. (غیاث اللغات ). ◄ نام کتاب حدائق البلاغة که در پنج حدیقه است تألیف میرشمس الدین محمد فقیر.