واژه جو

پلوان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(پُ) (اِ.) = پلون:<BR>۱- بلندی اطراف زمینی را گویند که در میان آن زراعت کرده باشند و مزارعان بر بالای آن آمد و شد کنند تا زراعت پایمال نگردد و آب در زمین بایستد؛ بلندی گرداگرد زمین کاشته، پلون، مرز.<BR>۲- پشتوارة کامل.<br>

معنی پلوان | واژه جو