واژه جو

پریز

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(پَ) (اِ.) فریاد، نعره.

(پِ) [ فر. ] (اِ.) وسیله‌ای برای اتصال دو شاخه برق، تلفن، سیم آنتن یا سیم زمین که در محل ثابتی روی دیوار نصب می‌شود و گاهی هم به صورت سیار است.

معنی پریز | واژه جو