پروار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (اِمر.)<BR>۱- خانة تابستانی، خانة بادگیر.<BR>۲- بالاخانه.<BR>۳- آتشدان عودسوز.<BR>۴- رف، طاقچه.<BR>۵- تختههایی که سقف خانه را بدان پوشند.<BR>۶- قلعه، حومه ؛ پربار و پرباره و پربال و پرباله و فربال و فرباله و برواره و فرواره نیز گویند.<br>