پرمدعا

پرمدعا. [ پ ُ م ُدْ دَ ] (ص مرکب ) که سخن دراز کشد. که دعویهای باطل بسیار در محاجه آرد. که بسیار کاوَد در سخن چنانکه مخاطب را مانده کند.

ناخوانده‌ملا، متکبر، مغرور، فضول، نخودهرآش، بوالفضول [صورت صفتی:] پرافاده، افاده‌دار، پرادعا، خودستا، گنده‌دماغ

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی