پرسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ رَ تِ)<BR>۱- (اِ.) پرستیده، کسی که او را پرستش کنند.<BR>۲- (اِمص.) پرستش، عبادت.<BR>۳- کنیز، خدمتکار.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ رَ تِ)<BR>۱- (اِ.) پرستیده، کسی که او را پرستش کنند.<BR>۲- (اِمص.) پرستش، عبادت.<BR>۳- کنیز، خدمتکار.<br>