پردخته گشتن

پردخته گشتن . [ پ َ دَ ت َ / ت ِ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) خالی گشتن . صافی گشتن . تهی شدن : بسوی حصار اندر آورد پای در آن راه ازو گشت پردخته جای . فردوسی . چو نرسی بشد هفته ای برگدشت دل شاه از اندیشه پردخته گشت . فردوسی