پر گفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پر گفتن . [ پ ُ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) بسیار گفتن . اِذراع . تذرّع . بسیار گفتن . سخن را بدرازا کشانیدن . ♦ امثال : پر گفتن به قرآن خوش است . پرگوی دشمن کام است .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پر گفتن . [ پ ُ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) بسیار گفتن . اِذراع . تذرّع . بسیار گفتن . سخن را بدرازا کشانیدن . ♦ امثال : پر گفتن به قرآن خوش است . پرگوی دشمن کام است .