پتو/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(پَ تُ) (اِ.) پرتو؛ موضعی را گویند از کوه و غیر آن که پیوسته آفتاب در آن بتابد؛ مق. نسر، نسار.<br>واژه قبلی: پتهواژه بعدی: پتواز