پالئوژن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لِ ئُ ژِ) (اِ.) [ فر. ] نیمة اول دوران سوم زمین شناسی که خود به دو دورة کوچک تر به نام ائوسن و الیگوسن تقسیم میشود. در این دوره زمین انقلابات کوه زایی بسیار داشته و اکثر کوههای فعلی زمین مربوط به این دوره هستند. همچنین بقایای فسیل شدة پستانداران در ته نشستهای این دوره به فراوانی دیده میشود.<br>