پاتهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاتهی . [ ت ُ ] (ص مرکب ) برهنه پای . تهی پای : و مستحب آن است که در مکه پاتهی رود. (تفسیر ابوالفتوح رازی ). پاتهی گشتن به است از کفش تنگ رنج غربت به که اندر خانه جنگ . مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاتهی . [ ت ُ ] (ص مرکب ) برهنه پای . تهی پای : و مستحب آن است که در مکه پاتهی رود. (تفسیر ابوالفتوح رازی ). پاتهی گشتن به است از کفش تنگ رنج غربت به که اندر خانه جنگ . مولوی .