واژه جو

پاتله

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پاتله . [ت ِ ل َ / ل ِ ] (اِ) پاتیل . پاتیله . دیگ حلوائیان . دیگ دهان فراخ حلواپزی . لوید. تیان . طنجیر : روز به آکنده شدم یافتم آخر چون پاتله ٔسفلگان . ابوالعباس . و رجوع به پاتیل و پاتیله شود.

معنی پاتله | واژه جو